Ünye 1957 Spor Düştü... Asıl Kaybeden Kim?

Ünye 1957 Spor Kulübü'nün Bölgesel Amatör Lig'den Amatör Lig'e düşmesi, aslında benim için hiç de şaşırtıcı olmadı. Çünkü bu sonuç, yalnızca sahada alınan sportif başarısızlığın değil; yıllardır şehri yöneten yönetim anlayışının doğal bir sonucudur.

Bir şehirde yönetimin önceliği; vizyon üretmek, değerlerine sahip çıkmak ve geleceğe yatırım yapmaktır. Ancak yönetim anlayışı sadece ekonomik kazancı önceleyen, karşılığında alkış, oy veya siyasi getiri görmediği her işi "yük" olarak değerlendiren bir noktaya gelirse, o şehir sadece sporunu değil; kültürünü, kimliğini ve geleceğini de kaybetmeye başlar.

Bugün Ünye'de yapılan günlük bakım, onarım ve küçük ölçekli çalışmalar büyük projeler gibi sunuluyor. Kumsalda yapılan düzenlemeler veya çeşitli çevre çalışmaları elbette değerlidir. Ancak bunlar, bir şehrin temel sorunlarını ortadan kaldırmıyor.

Ana arterlerdeki bozuk yollar, yetersiz altyapı, plansız kentleşme, otopark sorunu, yıllardır tamamlanamayan yatırımlar ve hayata geçirilemeyen projeler ortadayken; bu eksiklikleri görmezden gelerek sadece vitrin çalışmalarını ön plana çıkarmak, gerçek başarı olarak değerlendirilemez.

İşte tam da bu yönetim anlayışı içerisinde Ünye 1957 Spor da zamanla "şehrin değeri" olmaktan çıkarılıp "şehrin yükü" olarak görülmeye başlandı.

Bana göre bu süreç yeni başlamadı. Son birkaç sezondur kulübün BAL Ligi'nden düşmesine zemin hazırlayan birçok gelişme yaşandı. Çeşitli idari ve siyasi hamlelerle kulüp her sezon biraz daha yalnız bırakıldı. Ancak her defasında bir şekilde ayakta kalmayı başardı.

Sonunda Osman Karayiğit döneminde kulüp küme düştü. Elbette sportif başarısızlığın sorumluluğu yönetimdedir. Ancak yalnızca kulüp yönetimini suçlamak, yaşananları eksik okumak olur. Çünkü bir spor kulübünün başarısı sadece yöneticilerin değil; yerel yönetimlerin, iş dünyasının, şehrin kanaat önderlerinin ve toplumun ortak sahiplenmesiyle mümkündür.

Bugün gelinen noktada, bazı çevreler için Ünye 1957 Spor artık "yük olmaktan çıkmış" olabilir. Belki de uzun süredir istenen tablo buydu.

Beni asıl düşündüren ise toplumun buna gösterdiği sessizliktir.

Uluslararası Kültür Festivali'nin adının bile zamanla unutulup kamuoyuna farklı şekilde benimsetilebildiği bir şehirde, Ünye 1957 Spor'un sessizce amatör lige düşmesinin de geniş kitleler tarafından sorgulanmaması şaşırtıcı değildir.

Çünkü bir toplum, sembollerini kaybetmeye başladığında bunun farkına çoğu zaman çok geç varır.

Ünye 1957 Spor sadece bir futbol takımı değildir. Bu kulüp, onlarca yılın anılarıdır, tribünlerde büyüyen nesillerdir, şehrin ortak hafızasıdır.

Bir şehrin sembollerini kaybetmesi kolaydır; yeniden ayağa kaldırması ise yıllar alır.

Bugün yaşanan küme düşme belki birkaç satırlık bir spor haberi olarak görülebilir. Ancak bana göre bu olay, Ünye'nin son yıllarda yaşadığı vizyon kaybının en somut göstergelerinden biridir.

Asıl soru şudur:

Ünye 1957 Spor gerçekten sahada mı küme düştü, yoksa yıllardır uygulanan yönetim anlayışının kaçınılmaz sonucu olarak mı bu noktaya geldi?